Mijn reisprogramma

U kunt de geschatte of reële duur van uw verblijf selecteren (optioneel)
of
Waar denkt u te verblijven tijdens uw komst naar Tunesië? (optioneel)

Uw reisprogramma bevat geen enkel element. Doorloop onze website om te ontdekken wat Tunesië u te bieden heeft, en voeg een activiteit of bestemming toe.

Organiseer uw boekje

Tunis

DE HOOFDSTAD MET TWEE GEZICHTEN

Tunis, een stad die ouder is dan Carthago, werd snel overschaduwd door de snelle ontwikkeling van de grootse Punische stad. Na de Arabische verovering werd het de tweede grootste stad, na Kairouan. De Grote Moskee van Zitouna (de moskee van de Olijfboom) werd er in 732 opgetrokken.

Het werd de hoofdstad in 1160 en begon een steeds belangrijkere intellectuele en religieuze rol te spelen. De historicus en filosoof Ibn Khaldun werd er in 1332 geboren.

Tunis zet zijn harmonieuze stedelijke ontwikkeling voort tot aan de Franse verovering in 1881. Een nieuwe stad, met een Europese stijl, ontstond ten oosten van de medina, in de richting van de zee, aan de andere kant van de Bab Bhar poort (Poort van de Zee)...

De nieuwe stad

De straten zijn recht, waarlangs we villa's terugvinden en openbare gebouwen,het stadhuis, postkantoor, treinstation, kantoorgebouwen, winkels ... Het decor is vaak opzichtig, de architectuur eclectisch (stationsgebied) of Arabisch (de ministeries in de buurt van de kasba, villa's in het gebied van de Passage).

Men vindt er gebouwen in Art Nouveau-stijl zoals de Stadsschouwburg, in de hoofdstraat, de Avenue Bourguiba. Dit is een van vier theaters in de wereld die in deze stijl gebouwd werden.

Tijdens de jaren 1930 en '40 gaat de voorkeur uit naar de Art Deco-stijl: symmetrie, versierd met geometrische motieven, balkons, kroonlijsten... Een van de attracties, het Postmuseum, in het gebouw van de post, stelt een uitgebreide verzameling tentoon van alle postzegels uitgegeven in Tunesië, buitenlandse postzegels, ansichtkaarten, oude telefoon- en telegraaftoestellen.

De centrale markt is zeer levendig. Ze opent heel vroeg en sluit om 13-14 uur. Het is er zeer aangenaam en smakelijk wandelen. Verse groenten, fruit en vis vindt men er in overvloed. In de buurt verkopen kleine winkels en warenhuizen allerlei soorten voedsel: diverse granen, gedroogd fruit, gedroogde vijgen, dadels, gepekelde producten, een groot assortiment olijven, kazen ...

Aan de Avenue Bourguiba in het Palmarium complex, naast de Stadsschouwburg, vindt men de enorme winkel van de Société de commercialisation des produits de l'artisanat (SOCOPA) (Vereniging voor de marketing van ambachtelijke producten). Men vindt er alle Tunesische handwerk dat geproduceerd wordt in de  verschillende regio's van het land: geblazen glas, allerlei soorten stoffen, traditionele klederdracht voor mannen en vrouwen, zilveren juwelen, of juwelen in goud of koraal, zilverwerk, koperen vazen, meubels, snuisterijen, kelims, mergoums, geknoopt tapijt ...

De Kathedraal van Saint-Vincent-de-Paul werd in 1882 gebouwd in neo-Byzantijnse stijl. Hiertegenover staat het imposante gebouw van de Ambassade van Frankrijk, die een heel blok inneemt. Aan het einde van de Avenue Bourguiba vindt men het station van de TGM (Tunis-Goulette-Marsa) van waaruit treinen vertrekken naar de noordelijke voorsteden. We passeren Goulette, Kram, Salammbo, Carthago, Sidi Bou Said, met eindhalte Marsa. Bab Bhar

In het gebied dat een kruising is tussen de moderne stad en de medina, vindt men resten terug van muren die nu zijn verdwenen. Het bevindt zich in deze staat sinds 1848. Het geeft uit op de Rue Jamaa Ezzitouna, (de Grote Moskee) en op een zeer drukke levendige en schilderachtige straat die naar de kasba leidt, de Place du Gouvernement.

De medina

Dit is de traditionele stad. Deze van Tunis wordt unaniem beschouwd als een van de mooiste in de Maghreblanden.

Rue Jamaa Ezzitouna

Deze is bezaaid met winkels die handwerk verkopen en souvenir- en antiekwinkels.

Jamaa Ez-Zitoun Moskee  (de Grote Moskee)

Het is de grootste van Tunis en het belangrijkste religieuze centrum van de Maghreblanden. Ze werd opgericht in 732 en volledig herbouwd in de negende eeuw. Men vindt er een binnenplaats, omringd door een colonnade met oude kapitelen. In de grootse gebedsruimte zijn grote kroonluchters in Venetiaans glas opgehangen.

De Grote Moskee is het hart van de medina, waar alles om draait. Er zijn nog andere mooie moskeeën in Tunis: de el Ksar moskee (gebouwd in 1106), de Kasbah moskee (1235) met zijn prachtige minaret, de Sidi Youssef moskee (1616), de Hammouda Pasha moskee (zeventiende eeuw), de moskee van de Ververs (1716) ...

De Youssef Sahib Et-Tabaa moskee, gebouwd in 1812, in de wijk Halfaouine heeft een rijke decoratie die ontleend is aan de Italiaanse stijl en binnenin, gesneden stucwerk en polychroom marmer.

De Sidi Mehrez moskee (1675) verschilt van de traditionele moskeeën: de centrale koepel die de gebedsruimte overspant, wordt omringd door vier halve koepels. Het mausoleum van de heilige bevindt zich hiertegenover: Sidi Mehrez is de patroonheilige van Tunis. De gestileerde koepels van de moskee zijn afgebeeld op het embleem van de stad.

Mausolea en zawijas

Er zijn tal van mausolea en zawijas. Sommige brengen bij bezoekers zeldzame esthetische emoties naar boven. Zo is men onder de indruk door de kwaliteit van de decoratie van de Sidi Brahim zaouia waar het gesneden stucwerk, van opmerkelijke finesse, de muren en de koepel siert.

Het mausoleum van Sidi Kacem Zelligi (de keramist) heeft 3 musea: het Museum van de Keramiek, een epigrafisch museum dat de evolutie van het mooie Kufische schrift weergeeft en een lapidair museum met islamitische grafstenen.

Het mausoleum van Sidi Bou Khrissan bevat collecties van stèles en grafmonumenten.

De madrassa's

De madrassa's waren gebouwen die voornamelijk voor leerlingen bestemd waren. Men vindt er logeerkamers, klaslokalen en gebedsruimten. Eenvoud, soberheid en fijngevoeligheid kenmerken de architectuur van de madrassa. De grootste zijn de Achouria madrassa, de Bachya madrassa en de Slimanya madrassa.

Gegroepeerd op dezelfde plaats, vormen zij wat men het complex van de drie madrassa's noemt. Er zijn er nog anderen, zoals de Mouradya madrassa. Vandaag de dag worden ze voor andere doeleinden gebruikt.

De soeks

De soeks zijn over het algemeen straten waar winkels van handels- en ambachtslieden van verschillende gilden zijn gevestigd. De propere beroepen zijn gegroepeerd in de buurt van de Grote Moskee. De minder propere beroepen bevinden zich verder.

Er bestaat een strikte hiërarchie onder de beroepen. Aan het hoofd, de productie en de handel van chechias (wollen hoofddeksels), gevolgd door het distilleren van parfums, zijdeweven, meubelen, zadel- en tuigmakerswerk, het maken van kleren, fabricage van slippers, weefkunst, aardewerk, en onderaan de ladder, de smeden en de ververijen ...

In de buurt van de Grote Moskee, en gedeeltelijk aanpalend, begint de soek El Attarine (parfumeurs), gebouwd in het begin van de achttiende eeuw. De soek verbaast met zijn winkels uit een andere tijd, vol met flacons met een uitgebreid aanbod essences en parfums.

De handelaren zijn open, gastvrij en praten graag over hun vak. Vanuit deze soek leidt een straat naar de soek Ech-Chaouachya (handelaren van chechias). De chaouachya zijn een van de oudste bedrijven in Tunesië. Het zijn over het algemeen afstammelingen van Andalusische immigranten, moslims die uit Spanje werden verdreven. In sommige van hun winkels kunt u prachtig houtwerk terugvinden.

Er geven nog twee andere soeks uit op de soek El Attarine. De eerste, die langs de westzijde van de Grote Moskee loopt, is de soek El Kmach (stoffen). Ze wordt afgesloten door twee poorten, waarvan één de Spaans-Moorse invloed op de Tunesische architectuur weergeeft.

De tweede soek, de soek El Birka dateert uit de zeventiende eeuw. Hier bevinden zich borduursters en vooral juweliers. In het midden zien we een vierkanten plein: dit was de slavenmarkt. De soek van de Stoffen ligt langs de soek van de Vrouwen in de buurt van soek van de de Wol en even later, de soek van het Katoen.

De soek el Berka leidt naar de soek El Leffa waar men allerlei tapijten, dekens en andere geweven stoffen verkoopt. Deze soek ligt in het verlengde van de soek es Sarragine (zadelmakers), gebouwd in het begin van de achttiende eeuw, vandaag de dag gespecialiseerd in leer.

De Soek El Attarine loopt over in de soek et-Trouk (van de Turken), waar het traditionele Café Mrabet gelegen is, en restaurant Mrabet dat gastronomische Tunesische gerechten serveert.

Er zijn nog andere soeks: soek El-Blat, soek el-Blaghgia, soek El-Kébabgia, soek En-Nhas (koper), soek Es-Sabbaghine (ververs). De soek el-Grana, waar men nu kleding en dekens verkoopt en die werd bewoond door Livornese joden.

De dars

Dar betekent huis. De term wordt tegenwoordig gebruikt om de grote herenhuizen van notabelen te beschrijven, meestal gelegen in een woonwijk, weg van de drukte van de soeks. De Medina van Tunis heeft zeer mooie dars.

Dar Othman (Othman Dey), die uit het einde van de zestiende eeuw dateert, is een van de oudste en mooiste van Tunis. Het onderscheidt zich door een majestueuze gevel, in Hafsidische stijl en de binnenkant is bezet met keramieken in verschillende kleuren.

Dar Ben Abdallah

Het is een prinselijke residentie gerenoveerd in Italiaanse stijl, overgenomen door Mohamed Ben Abdallah, een zijdewever, en vervolgens verkocht aan de Franse schilder, Albert Aublet. Het is nu eigendom van de Tunesische staat die het heeft omgevormd tot het regionale museum van Tunis. De inrichting van de lobby is prachtig. In deze prachtige omgeving, reconstrueert het museum de levensstijl van de grote Tunesische bourgeoisie van de negentiende eeuw: met goud geborduurde kostuums, juwelen, ingelegde stenen, gebruiksvoorwerpen...

Dar Hussein

Dar Hussein werd herbouwd in het midden van de achttiende eeuw. Het is nu het hoofdkwartier van het Institut national du patrimoine (I.N.P.) (het Nationaal Instituut voor Erfgoed). De voorgevel is prachtig met zijn keramiek en stucwerk. Men vindt er Andalusische, Turkse en Italiaanse invloeden terug.

Dar Haddad

Gebouwd in de zestiende eeuw, is het nu eigendom van de stad Tunis, die het als historisch monument klasseerde. Het onderscheidt zich door de elegantie en de soberheid van de decoratie.

Dar El Bey

Dar el Bey, tegenover de kasba, is een oud herenhuis uit de zeventiende eeuw dat heropgebouwd werd in de vroege negentiende eeuw.

Het Belvedere Park

Het Belvedere Park is in meer dan een opzicht interessant. Het is een prachtige locatie die zich uitstrekt over meer dan honderd hectare. Gelegen op een heuvel, biedt het tal van uitkijkpunten over de hele stad en haar omgeving.

Men vindt er een grote verscheidenheid aan bomen terug: dennen, vijgenbomen, kuisbomen, palmbomen, olijfbomen, eucalyptusbomen, mimosastruiken ... De dierentuin is zeer sfeervol ingericht. Ze heeft een grote collectie dieren uit verschillende continenten, in grote omheinde verblijfplaatsen. U kunt er bovendien een rituele waskamer bekijken (midha) uit de zeventiende eeuw uit de soek et Trouk. Ze werd hier nagebouwd.

De Koubba (koepel) is een nog grotere trekpleister. Het gebouw, daterend uit de zeventiende eeuw, bevond zich oorspronkelijk in Manouba, in de buurt van Tunis. Het werd overgebracht naar Belvedère in 1901. Het trekt de aandacht met zijn geribbelde koepel, zijn kolommen en galerijen en vooral zijn decoratie: gebeeldhouwde gips bedekt met kleine veelkleurige glas-in lood-ramen, Tunesisch keramiek dat de muren versiert, wit marmer ...